شايد اينها امتحان ماست با دستور عشقورنه هرگز رنجش معشوق را عاشق نخواست چند ميگويي که از من شکوهها داري به دل؟لب که بگشايم مرا هم با تو چندان  ماجراست عشق را اي يار با معيار بي دردي مسنجعلت عاشق طبيب من! ز علتها جداست با غبار راه معشوق است راز آفتابخاک پاي دوست در چشمان عاشق توتياست جذبه از عشق است و با او بر نتابد هيچ کسهر چه تو آهن دلي او بيشتر آهنرباستنویسنده: حسین منزوی + نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت ۱۴۰۱ ساعت 14:35 توسط فرشته امدادی  |